Ik heb thuis een potje…
op dat potje staat verdriet,
ik doe er vaak verdrietjes in
als ze klein zijn huil ik niet!
Steeds als er iets tegen zit
of er gebeurt iets wat ik niet wil
open ik het potje en gooi het in heel stil
Maar gisteren was de laatste druppel,
even net iets te veel,
van al die stukjes klein verdriet
kreeg ik een brok in mijn keel.
Mijn hand begon te trillen,
`t verdriet vloog uit de pot,
een traan begon te rollen,
ik voelde mij erg rot!
Een onbedaarlijk snikken
deed me beven overal
ik zat echt tot m`n haren,
diep in het dal!
Het was met roodomrande ogen
toen ik mijzelf weer rustig kreeg.
Opgelucht keek ik naar mijn potje…
het potje…dat was leeg!!!
Hallo,
ik ben blij dat je mijn gedicht zo mooi vindt. Het zou wel zo netjes zijn als je mijn naam er bij zou zetten!
Ik vind trouwens behoorlijk vreemd dat je meedoet aan een wedstrijd met het gedicht van een ander!
groet, Arinka Linders
We hebben de naam aangepast Arnika.
Wat een prachtig gedicht! Heel ontroerend.